احياء موات به چه چيز محقق مىشود س 39 - ما اهالى قريه‌اى از استان مازندران هستيم كه حريم اين محل ، حدود چهار فرسخ در چهار فرسخ جنگل است واز قديم الأيام هر كس مقدارى از جنگل را ديوار چوبى كرده ومال شخصي خود قرار داده وگاوهاى خود را در آنجا مىچراند ودر بعضي از فصول سال ، مثلا دو يا سه ماه بهار ، به افراد محل خود ، كه چنين جاى شخصي ، ندارند وداراى گاو شيرده هستند اجازه مىدهد كه گاوشان در آنجا بچرد ودر بقيه سال ، اگر بنا باشد كه گاوشان در اين محل بچرد ، از صاحب گاو اجاره مىگيرد واين تحجير شخصي ، بين مردم ، خريد وفروش مىشود ونيز به ارث برده مىشود وأحيانا ، بعضىها وقف هم كرده‌اند خواهشمنديم مرقوم بفرمائيد آيا اين عمل ما سبب مىشود كه ما مالك آن باشيم وآيا اين وقف صحيح است وآيا مىتوانيم خريد وفروش بكنيم ومىتوانيم به افرادى كه از أهل اين محل هستند وداراى گاو هستند واين چنين ملكهائى ندارند اجاره بدهيم ومىتوانيم از پدران مان كه چنين كارى كرده اند وداراى سند مىباشند ارث ببريم يا نه ؟ ج - در فرض سئوال ، مجرد ديوار كشى ، در أطراف بيابان ، براي انتفاع از علف خود روى آن ، وأشجار طبيعي جنگلى آن ، بدون تصرفات ديگر از قبيل زرع وغرس أشجار ، وتسويه زمين آن ، براي غرس يا زرع سبب تملك آن نمىشود وصاحب ديوار ، مالك محوطه نمىشود . بلى اگر زمين را در آنجا تسويه كرده براي زرع يا غرس ودر آنجا زرع يا غرس كرده محوطه تسويه شده مزرعه يا مغروسه را مالك مىشود .